نگاهی نو

نویسندگان وبلاگ شاهین

آرشیو وبلاگ شهریور ۸۸
خرداد ۸٧
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦

لینک دوستان
مولی
علاء الدين
اين ۱۷ نفر
مانی
اميد
علی پاداش
قالب هاي وبلاگ
تودی لینک
عکاسی
دوستیابی سالم
فاوانیوز
خرید اینترنتی
ماكرومديا ایکس
خروجی و آمار وبلاگ

لوگوی دوستان

بازگشت

نمی دونم کی چک می کنه کی چک نمی کنه. چرا که خودم هم چک نکرده بودم این وبلاگ فراموش شده ام را. سرم این یکی دو ساله خیلی شلوغ بوده حتی وقت نکردم به این فکر کنم تا چند روز پیش یه ایمیل از یکی از دوستان رسید که کتابش چاپ شد. خدای من! دوستم کتابش چاپ شد و من چهار سطر توی این وبلاگ خالی تر از هوا هم چیزی ننوشتم.  دوستم کتابت مبارک.

رمز عبور فراموش شده!

بالاخره رمز ورود به وبلاگ خودمو یادم اومد که تونستم بیام تو وبلاگم. تقریباً ١٠ ماه بود که مطلب ننوشته بودم. و الان هم یه ای دی اس ال مفت پیدا کردم که دارم می لولم توش! فعلاً

تابستون تموم شد

   شهریور تموم شد و من نتونستم چیزی تو وبلاگم بنویسم نه اینکه نخوام بنویسم. اینترنت نداشتم که بنویسم. امروز هم اومدم تو دفتر دوست خوبم و دارم خودمو خفه می کنم. همه جا دارم سرک می کشم. با یه اعصاب داغون از یک مرافعه نشستم پشت کامپیوتر و دارم رو کیبورد فشار میارم. تابستون تموم شد نتونستیم یه مسافرت درست و حسابی بریم. یا کار پیش اومد یا کار پیش آوردن یا مشکل بنزین داشتیم یا اینکه اصلاٌ حوصله اش رو نداشتیم.

   امروز هم که اینجوری داره تموم می شه! امروز که داشتم توی نت پرسه می زدم اخبار جالبی رسید دستم. اینکه فرانسه به جنگ تهدیدمون کرده ظاهراً خیلی جدیه موضوع!! کلی از مطبوعات هم که بر له و علیه وزیر امور خارجه اش مطلب نوشتن. داستان داریم با این غرب ما!!! بگو آخه فرانسه تو که داری مبسوط از نفت ایران و سرمایه ایران می خوری تو دیگه چرا؟!!!!! اون خیمه ای که فرانسه در صنعت ایران زده همین ایران خودرو را که تا سالیان سال وابستۀ خودش کرده دیگه چی می گه؟!

تا بعد! یه سر هم به جاهای دیگه بزنم

قطع برقی دوباره

قطع برق

    گفته بودم که کمی امکان دسترسی ام به اینترنت محدود شده و کمتر می شنوم که اطرافم چه می گذره؟ این روزا شاهد قطع برق همه بودیم. چرا؟ چرا در سالهای قبل این موضوع اتفاق نمی افتاد؟ مشکلات رو که همیشه داشتیم پس چرا سالهای قبل این داستان دیگه داشت فراموش می شد؟ فکر نمی کنید داستانی باشه در کار؟ کمی روی این موضوع فکر کنیم و روزهای بعد با هم بیشتر صحبت می کنیم. منتظر نظراتتون هستم.

۱۸ تیر

راجع به این روز چیزی نمی نویسم که همه می دانیم بر دانشجویان چه گذشت. یادشان گرامی باد کسانی که از پنجره خوابگاه شماره ۲ کوی توسط نیروهای مومن و متعهد به پایین پرت شدند.  نثارشان باد.

روز بزرگداشت مقام زن

   همه روز زن که ۵ شنبه پیش بود تقریباْ درگیر بودند. یکی از دوستانم تلنگر خوبی زد که چرا ما بزرگداشت مقام زن را با ماههای قمری و یا اسلامی حساب می کنیم و ولنتاین را با ماههای میلادی؟ مگر ما بعنوان یک ایرانی چنین روزی در تاریخمان نداشتیم؟ که داشتیم. ۲۵ بهمن روز ولنتاین می گیریم در صورتی که ۴ روز بعد از آن هم یک روز باستانی داریم که در ایران باستان چنین روزی (۲۹بهمن) را روز بزرگداشت مقام زن و بانوی ایرانی گرامی می داشتند.

   به عنوان یک ایرانی مسئولیت داریم که روزهای ملی و باستانی را احیاء کنیم. بیاییم در دایره اعتباری خودمان - دوستان، اقوام، نزدیکان - این موضوع را ترویج کنیم و به آن اهمیت بدهیم. پس از این پس ۲۹ بهمن را بجای روز زن عربی و همین طور ولنتاین یونانی جایگزین کنیم. ما ایرانی هستیم، پس ایرانی بمانیم و به دیدگاه گذشتگان خودمان یه نیم نگاهی بکنیم. مطمئن باشیم که هر چقدر به این دیدگاه نزدیکتر بشویم حداقل احتمال تحریف تاریخ (تغییر نام خلیج فارس و از دست مسائل) کمتر می شود. وقتی خودمان به فکر خود نباشیم که کشورهای همسایه عاشق چشم و ابروی ما نیستند. چند روز پیش در ایمیل ها پول یکی از کشورهای آسیای میانه را اسکن کرده و فرستاده بودند، جالبه روی اسکناس عکس بوعلی سینا بود. این یعنی دیگر بوعلی سینا اهل ایران نیست. تا چند سال دیگر با همین منوال که پیش برویم حافظ، استاد شهریار، پروفسور حسابی، فردوسی و حتی مصدق نیز متعلق به کشورهای اطراف خواهد شد گر ما قدر زر ندانیم.

دسترسی

   از اونجایی که دسترسی ام به اینترنت محدود شده فرصت کمتری پیش میاد که بیام و وبلاگ را به روز کنم. نه اینکه فکر کنیم که زود جا زدم نه!!! امکانات محدود شده به حمدالله!!!

   با تصمیمات اخیر دولت در امر اقتصادی شکر خدا همه جا قاطی پاطی شده، شرکت های اینترنتی، در زمینه مخابرات، صنعت و تمام جنبه های زندگی به لطف مهرورزی دولت عدالت محور ریخته بهم. شما یک مورد نام ببرید که بگیم با وجود دولت نهم سر و سامان گرفت. نه اینکه قبلاً سر و سامان می گرفت نه!!! اساساً در کشورهای توسعه نیافته نظیر ما داستان به همین منوال است. منابع طبیعی صادر، دلار وارد و عده ای هم که در ناز و نعمت!

   تا بعد!!

سهمیه بندی و پمپ های سوخته

پرسه

آموخته ام که : هميشه کسي هست که به ما احتياج دارد.
آموخته ام که : هيچ وقت هيچ وقت قضاوت نکنم.
آموخته ام که : انسان هاي بزرگ هم اشتباه مي کنند.
آموخته ام که : هميشه هميشه بخندم.
آموخته ام که : هرگز نگذارم کسي عصبانيتم را ببيند.
آموخته ام که : به انسان ها مانند سکوي پرتاب نگاه نکنم.
آموخته ام که : هرگاه که ترسيده ام ، شکست خورده ام.
آموخته ام که : غرور انسان ها را هرگز نشکنم.
آموخته ام که : هرگز وابسته کسي نباشم.
آموخته ام که : زمان زيادي نياز است تا من به آن شخصي تبديل شوم که آرزويش را دارم .
آموخته ام که : يا تو رفتارت را کنترل مي کني يا رفتار تو را کنترل مي کنند .
آموخته ام که : گاهي اوقات حق دارم عصباني شوم اما اين حق را ندارم که ظالم و ستم کار باشم .
آموخته ام که : زندگي را از طبيعت بياموزم ،
چون بيد متواضع باشم ،
چون سرو ، راست قامت،
مثل صنوبر ، صبور ،
مثل بلوط مقاوم ،
مثل رود ، روان ،
مثل خورشيد با سخاوت و
مثل ابر با كرامت باشم .
آموخته ام كه : اگر مايلم پيام عشق را بشنوم ، خود نيز بايستي آن را ارسال كنم

بیایین همین مطالب را در خودمان تمرین کنیم.